[FS] EVENT 001 : JIKOSHOUKAI

posted on 16 Aug 2013 22:27 by zt-zeon

[FS] EVENT 001 : JIKOSHOUKAI

- - เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู Futatsusaka school นะคะ - -

ตัวละครที่เกี่ยวข้อง : โฮชิโนะ จิอากิ (ปีหนึ่ง ห้อง B)
                              โฮชิโนะ เคย์ (พี่ชายของจิอากิ) ;เคนตะคือน้องชายของจิอากิ
                              ฮิมุโระ คางุยะ (ปีหนึ่ง ห้อง B) @commustory
 
timeline : ก่อนวันปฐมนิเทศ
 
- - - - - - - - - - - - - - 

คีบหนีบค่อย ๆ คีบชิ้นส่วนเล็กใหญ่นับร้อยที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาประกอบเป็นรูปเป็นร่างอย่างบรรจง เริ่มเห็นเค้าลางของโมเดลหุ่น เช่นเดียวกับโมเดลเกือบสิบตัวที่วางอยู่บนชั้นใกล้กับโต๊ะที่เด็กสาวกำลังวุ่นอยู่กับการประกอบหุ่น

นี่เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่เธอมีสมาธิที่สุด

ดวงตาใต้แว่นสีแดงจับจ้องอย่างไม่สนสิ่งใด จิตใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับการทำงานชิ้นนี้ให้สำเร็จ ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเคาะประตู บีบหลอดกาวแต้มลงบนชิ้นส่วนพลาสติกเพื่อความละเมียด

จิอากิ

ค...​คะ!?” เด็กสาวสะดุ้งเฮือก มือบีบหลอดกาวออกเต็มแรงพลาสติก ลนลานอยู่สักครู่จนเช็ดกาวออกหมดแล้วค่อยหันกลับไปหาเสียงพี่ชายที่ยืนมองอยู่หน้าประตู

ถ้าอยากมีเพื่อนเยอะ ๆ แบบสาว ๆ ทั่วไปก็อย่าต่อกันพลาสิ!” ผู้เป็นพี่ชายบ่นขณะที่มองเจ้าหุ่นอีกหลายตัว รวมถึงกองหนังสือเทคนิคการต่อบนชั้นที่เรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ

อ่า... กาวหมดซะแล้วสิ

ฟังที่ฉันพูดอยู่รึเปล่า”

“...”  เคดีดหัวน้องตัวเองไปหนึ่งที

 

...ด้วยเหตุนี้ โฮชิโนะ จิอากิ ก็ได้ออกจากบ้านโดยไม่รู้ตัวว่าอยู่ในชุดวอร์มเต็มตัว ทั้งเสื้อและกางเกง เพื่อฝึกการเข้าสังคม (ตามที่พี่บอก) และซื้อกาวกับข้าวหน้าเนื้อเพื่อเป็นมื้อเที่ยงของทุกคนในบ้าน

 

  - - - - - - -

 

อ่า... กันดั้ม**นั่น ผ่านไปได้ครึ่งทางแล้วเชียว... 

แต่กลับไปตอนบ่ายต้องช่วยเข้าสต๊อกหนังสือ พรุ่งนี้เปิดเทอม...

งั้นก็ต้องรอถึงอาทิตย์หน้าเลยสินะ ไม่เป็นไร ๆ ทำตอนเย็นก็ได้ แต่ช่วงนี้มีมาสก์ไรเดอร์##ที่ย้อนมาฉายแล้วเคนตะอยากดูนี่นา มันก็น่าดูเป็นเพื่อนนะ แถมยัง...

เมื่อไหร่จะเสร็จกันนะ

จักรยานสีน้ำเงินค่อย ๆ เซเข้าข้างทางพอดีกับที่เห็นร้านอุปกรณ์เครื่องเขียนพอดี จิอากิที่เกือบจะหกล้มจึงจอดจักรยานแล้วเดินเข้าไปในร้านและมุ่งไปยังที่ชั้นที่วางกาวพอดีหากแต่หยุดลงหน้ากระจกสูงพอดีตัวที่วางไว้หน้าร้านข้าง ๆ ก่อน

ใบหน้าขาวที่ซีดอยู่แล้วก็ค่อย ๆ ซีดลง

มองไปตั้งแต่หัวจรดเท้า เป็นเด็กสาวที่มีผมยุ่งเหยิงในชุดวอร์มสีทึม

...พลาด ซะแล้วสิ

ทันใดนั้นความคิดว่าอยากกลับบ้านก็ลอยมาทันที แต่พอเธอนึกถึงเวลาปัจจุบัน ถ้าย้อนกลับไปตอนนี้กว่าจะไปซื้อคนทั้งบ้านคงได้รอเงกแทน ค... คงไม่มีใครรู้จักหรอกน่า ไม่มีสิ ไม่มีสินะ ย... ยังไม่เปิดเทอมนี่นา

 

เมื่อตั้งสติได้ ใบหน้าที่นิ่งมาตลอดก็พยายามยิ้มให้กับตนเอง อย่างน้อย...​รอบนี้ก็ไม่ได้ใส่รองเท้าแตะออกมาล่ะนะ

ว่าแล้วเด็กสาวในรองเท้าพละก็ได้แต่ทำใจแล้วขี่จักรยานออกไปยังร้านข้าวหน้าเนื้อต่อ

 

 - - - - - - -

ร้านข้าวหน้าเนื้อ 氷室牛丼 (ฮิมุโระกิวด้ง) 

ยินดีต้อนรับค่า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กสาวดังขึ้นในทันทีที่เดินเข้าไปในร้าน พอมองเธอที่อายุน่าจะไล่เลี่ยกันมาช่วยงานร้านแล้ว แม้จะเป็นในสภาพของบริกรสวมผ้ากันเปื้อนขายของแต่คนตรงหน้านี้ก็ยังใส่ชุดที่ดูดีกว่าเลย

ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยก็ไม่มีใครรู้จักเราน่า... อ...อีกแปบเดียวก็กลับแล้ว

จิอากิปลอบตนเองในใจอีกครั้ง

เด็กสาวบริกรก็หยุดนิ่งทำท่าครุ่นคิดขณะที่จิอากิกำลังคิดเป็นกังวลเช่นกัน สักพักเธอก็ทำท่าคิดได้ก่อนจะโพล่งออกมาทันทีพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกาย “อ๊ะ... เธอใช่อยู่ฟุทาสึซากะรึเปล่า?

“...”

 

 

 

...พลาดจนได้

 

- - - - - - - -

 

 

แล้วเป็นไง ?

ไม่ใช่ว่าวิ่งหนีกลับมาเลยนะ ?

ข้าวก็อยู่ตรงหน้าพี่แท้ ๆ นะ” เด็กสาวตอบผู้เป็นพี่ขณะย้อนนึกไปถึงเหตุการณ์ที่ตอนแรกตนตั้งใจจะวิ่งหนีกลับมาจริง ๆ ตามที่พี่พูดนั่นแหละ

แต่อย่างไรปีนี้เธอก็ตั้งใจจะไม่ขี้อายอีกต่อไปแล้ว... จะไม่พูดเสียงเบาด้วย...

ยังไงเราก็อยากมีเพื่อนเยอะ ๆ เป็นคนร่าเริงสดใสบ้าง! เราจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง...

ปีนี้เธอตั้งใจว่าจะไม่พลาดเผลอใส่ชุดวอร์มออกนอกบ้าน หรือทำอะไรในสภาพแปลก ๆ ให้ใครเห็นอีกแล้วนะ แต่เอาเป็นว่าตัดสองข้อนี้ทิ้งไปก่อนแล้วกัน

 

- - - - - - - - 

 

ใช่ค่ะ ...ปีหนึ่ง....ค่ะ

เด็กสาวคนตรงหน้ายิ้มกว้างในทันที คว้ามือของเธอมาจับแล้วแนะนำตัว “ฉันชื่อฮิมุโระ คางุยะนะ อยู่ปีหนึ่งเหมือนกัน อาจจะได้อยู่ห้องเดียวกันก็ได้เนอะ” จากนั้นเธอก็เล่าต่อว่าเหมือนจะเห็นจิอากิในวันสมัคร ซึ่งพอนึกดี ๆ แล้วก็น่าจะเป็นเช่นนั้น

ฉ... ฉัน โฮชิโนะ จิอากิค่ะ” 

ถ้าอย่างนั้นก็ขอฝากตัวด้วยน้า” ฮิมุโระบอกด้วยรอยยิ้มร่าเริงสดใสเช่นเคย มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาตะเบ๊ะ

ค่ะ ...ฝากตัวด้วยค่ะ” เด็กสาวที่กำลังจะโค้งตัวก็นึกขึ้นได้จึงยกมือขึ้นตะเบ๊ะตาม... ในชุดวอร์ม

จากนั้นก็กลายป็นเรื่องของการสั่งข้าวหน้าเนื้อห้าที่สำหรับกลับบ้านที่เธอกำลังกินอยู่นี่ล่ะ

 

  • - - - - - - - - - -

 

ฮิมุโระจังนี่ยอดเลยเนอะ ช่วยงานที่บ้าน ดูเป็นคนสดใสแถมน่าจะมีเพื่อนเยอะอีก หนูก็อยากเป็นแบบนั้นบ้างจัง

แกก็เลิกต่อโมเดล แล้วเปลี่ยนไปเอาเงินพวกนั้นมาเสริมสวย ดัดขนตา แต่งหน้าอะไรก็ได้นี่

ฮิมุโระจังไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อย

งั้นเปลี่ยนเป็นเอาเงินมาให้พี่แล้วแกอยู่เฉย ๆ ก็ได้

“....”

 

 

ทุกคนคะ... กว่าฉันจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ได้นี่คงอีกนานแล้วค่ะ

แต่ฉันก็จะ พยายาม...

อ่า ไม่ใช่เรื่องต่อโมเดลนะคะ

 

อ๋า... ลืมซื้อกาวจนได้

- - - - - - - - - - - - 
 
 
สรุปเรื่องราว
- จิอากิมัวแต่ต่อโมเดล เลยโดนพี่บ่นแล้วส่งไปซื้อข้าวหน้าเนื้อ
- ออกจากบ้านมาครึ่งทางแล้วเพิ่งนึกได้ว่าใส่ชุดวอร์มอยู่ รู้สึกอาย แต่ก็พยายามลืม ๆ ไป
- ปรากฎว่าพนักงานร้านข้าวหน้าเนื้อ (คางุยะจัง) ดันอยู่โรงเรียนเดียวกันก็เลยได้รู้จักกัน (ในชุดวอร์ม)
- กำลังพยายามไม่เผลอใส่ชุดแบบนี้ออกนอกบ้านอีกแล้ว
 
 
//เสร็จแล้ววววว
/สรุปส่งเลท ขอโทษทางแม่งานด้วยค่ะ U v U,,
 

Comment

Comment:

Tweet

แอร๊ จิอากิจังน่ารักงะะ 55555 /เพิ่งได้อ่านนน *ก้มกราบติดพื้น*
แงขอโทษด้วยทิไม่ได้เข้าทวิตไปเชคคาร์ *ซับ* แต่แบบนี้ก็โอนะะะ กับเพื่อนสาวๆจะมุมิมุ้งมิ้งมากๆ ฮาา
ขำพี่ชายอะที่บอกว่าเอาเงินมาละอยู่เฉยๆ แย่ 5555555555555
สู้ๆนะจิอากิจัง UvU มีอะรุยมาปรึกษายัวคลาสเมทได้นะะ /เดี๋ยวพาไปเสริมสวยด้วย /......

#1 By CMS_NaDaRe on 2013-08-18 12:22